ฝ่ายเล่าปี่อาศัยอยู่ในเมืองกิจิ๋ว คิดถึงกวนอู เตียวหุยกับครอบครัวซึ่งพลัดไป มิได้รู้ว่าเป็นแลตายประการใด ก็มีความทุกข์ร้อนมิได้ขาด อ้วนเสี้ยวเห็นหน้าเล่าปี่เศร้าหมองจึงถามว่า ท่านมีความวิตกสิ่งใด เล่าปี่จึงบอกว่า ตัวข้าพเจ้าแตกมาได้พึ่งท่านก็พ้นภัยแล้ว แต่คิดถึงครอบครัวแลน้องทั้งสองซึ่งพลัดไปนั้น มิได้รู้ว่าตายหรือเป็นประการใด ประการหนึ่งได้เกิดมาเป็นชายแล้ว คิดจะทำนุบำรุงแผ่นดินให้อยู่เย็นเป็นสุข การทั้งปวงก็ไม่สำเร็จ ป่วยการเกิดมาเสียเปล่า ข้าพเจ้าจึงไม่สบายเพราะเหตุฉะนี้
