thepoetry4u.blogspot.com
ฝ่ายกวนอูซึ่งไป ณ
เมืองกังแฮ ได้ทหารมาหมื่นหนึ่ลงเรือคุมกลับมาถึงกลางทาง
รู้ระคายไปว่าเล่าปี่แตกมาถึงสะพานเตียงปันเกี้ยว ก็ให้ทหารจอดเรือเข้า ณ
ท่าฮันจิ๋น ยกทหารรีบขึ้นบกมาสกัดรับเล่าปี่ พอเล่าปี่แยกไปทางลัดก็มิได้พบกัน
มาถึงเนินเขาแห่งหนึ่งพบกองทัพโจโฉยกติดตามเล่าปี่มาทางใหญ่
กวนอูก็ขับทหารโห่ร้องยกรีบสวนทางขึ้นมา โจโฉเห็นดังนั้นจึงว่า
ซึ่งลิเตียนทัดทานเรานั้นก็เห็นจะต้องด้วยกลขงเบ้งจริงเหมือนคำลิเตียน
แล้วก็สั่งให้ทหารถอบกลับลงมา กวนอูก็ไล่รบพุ่งติดตามไปทางประมาณร้อยเส้น
เห็นทหารโจโฉถอยไปมิได้ต่อรบ ก็กลับหลัย้อนมาตามทางลัด พบเล่าปี่ก็มีความยินดี
จึงพาไปลงเรือแล้วถามว่านางบิฮูหยินพี่สะใภ้ข้าพเจ้าไปอยู่ไหนเล่า
เล่าปี่จึงบอกเนื้อความแก่กวนอูตามซึ่งได้รบพุ่งกับโจโฉนั้นว่า
นางบิฮูหยินกระโจนน้ำตายเสียแล้ว จูล่งจึงเอาแต่บุตรนี้มาให้เรา
กวนอูได้ฟังดังนั้นก็ทอดใจใหญ่ว่าวันเมื่อไปตามเสด็จพระเจ้าเหี้ยนเต้
ถ้าท่านมิห้ามข้าพเจ้า ที่ไหนจะได้ความเดือดร้อนถึงเพียงนี้
